Auto-maatje
Het was mijn ambulant begeleider die me wees op de mogelijkheid van automaatje, met de klemtoon op auto. Een áuto-maatje dus. Ik had recht op vervoer maar in goed overleg was besloten dat een taxibus vol gekakel voor mij geen optie was. Te veel, te vol en te druk met als gevolg dat ik er al af lag voor ik was waar ik moest zijn. Auto-maatje was ervoor om mensen die niet meer (auto)mobiel zijn naar hun afspraak, bezoek of uitstapje te brengen. Dat vervoer werd dan geregeld door vrijwilligers, die zich met hun eigen auto inzetten voor de ander en daarvoor een kleine financiële tegemoetkoming kregen die ik natuurlijk zelf betaalde. Het duurde echter even voor ik de stap kon zetten om me aan te melden, want zelf niet meer kunnen rijden was één - technisch gezien kon ik nog steeds die wel auto besturen - maar me dan ook nog laten vervoeren was andere koek. Het was niet eens het feit dat ik bij een ander in de auto stapte, het ging om de confrontatie. Ik w...